[єραcк]

her gün şükretmek artık zor içimdeki ateş söndü o şimdi kor. yaraları sarabilseydik belki o zaman bize güler tanrı. karanlıklar var bu boşlukta karabasan oldu her yanımda sebepsiz ağladım geçmişte gücenme, gücenme kadere ağla... aslında batmışsın arkanı dön git kaderine ağla. haklıysan bil haksızsın herkes güler ama yalnızsın. sen yalnızsın, yalnızsın herkesten bil farksızsın. Biz dünyanın pisliğiyiz. Para denen illetin esiriyiz. Kalbinle görmelisin. Gözüne batanları gömmelisin. Bir tanrı seç kendine tanrı. Gerekir onu sevmelisin. Aşk bir sanrı bir sanrı herkes sever ama sahibi yok. sen yalnızsın, yalnızsın Herkesten bil farksızsın. bir kez daha başa sarabilseydim zamanı ben de hatalarıma çare olur ve gülerdim. Kimi asıldı, kimi sevildi bu yaklaşımlar bize yararken Bana nasılsın die soran yok, düşürdüğüm gururumu ararken zincirler ayaklarımda ben kukla gibi sallandım yine. KEvgire dönmüş ruhum, deftere günah yazılırken. Ben ben olmaktan çıktım beni başka zamanlarda arayın Evdeki emre çok farklı Ama şunu herkesten farksız.