Yolcu İle Arabacı
Gurbet ademden kara, hasret ölümden acı
Ne zaman tükenecek bu yollar, arabacı?
Henüz bana "Yolunun sonu budur!" denmedi,
Ben ömrümü harcadım, bu yollar tükenmedi
Atları hızlı sür ki köye pek geç varmasın,
Nişanlımın gözleri yollarda kararmasın
Düştüğüm yollar gibi sonsuzdur benim tasam,
Bekliyenim olsa da razıyım kavuşmasam
Bir kere görse gözüm köyün aydınlığını
Kül bağlar içerimde bu kızıl kor yığını
Senin de yolun biter, diner gözünde yaşlar,
Benim uğursuz yolum bittiği yerden başlar!
|