[moRojeM18]

BİTTİ Güneşe tutuldu, yangın gözlerim Yandıkça yüreğim eridi, bitti Kaybettim güneşi arar, özlerim Hep bekle, dönerim der idi bitti. Hükümlü ruhuma gece sarıldı Karanlık kalbime gökler darıldı Ufuklar ümidim ile karıldı Kavuşmak gözüme fer idi, bitti. Aşkıma karşılık verdi korkmadan Dertli güllerimi derdi korkmadan Gir dedim kalbime girdi korkmadan Gerçek sevilecek er idi bitti. Başka bir mevsimde açtı çiçekler Gizlendi hep benden acı gerçekler Bıkmadan şu gönlüm bekler hep bekler Hasretim içimi yer idi bitti. ABDuLKADİR KARAMAN